Nieuws

Test biologische middelen tegen witziekte in tomaat

Gepubliceerd op
25 oktober 2017

PCG testte afgelopen zomer diverse biologische gewasbeschermingsmiddelen tegen witziekte in tomaat. Ze kozen ervoor om niet alleen erkende middelen te testen, maar ook te kijken naar biofungiciden die in andere teelten worden toegepast of nog niet erkend zijn in België. Uit de eerste beoordelingen kwamen duidelijke verschillen naar voren in effectiviteit tussen de diverse producten.

witziekte tomaat_Biokennis

Witziekte of echte meeldauw is een verzamelnaam voor een aantal schimmels die wijd verspreid voorkomen bij onder meer tomaat, pompoen, courgette, sla en erwten. Witziekte in tomaat, veroorzaakt door de schimmel Oïdium lycopersicum, is herkenbaar aan zijn onregelmatige witte vlekjes van enkele mm op het blad. Na enige tijd groeien de witachtige, pluizige vlekjes verder uit zodat het hele blad wordt ingenomen en het zelfs de stengel en vruchten kan aantasten. Echte meeldauw verspreidt zich sneller bij droog en warm weer met nachtelijke dauw en wordt hierdoor ook wel de "mooi-weer-schimmel" genoemd. Vrij water op het blad daarentegen remt de ontwikkeling van de schimmel. Op het PCG legden we een proef aan om de effectiviteit van biologische middelen na te gaan in een tomatenteelt in het kader van een duurzame gewasbescherming.

Resultaten proeven

In deze proef hadden Kumulus en Karma van bij de eerste beoordeling een heel goede werking tegen echte meeldauw. Ook de behandelingen met Limocide en Agricolle gaven een goed resultaat. Deze trend zette zich voort tot het einde van de proef, waarbij Limocide bij de laatste beoordeling bijna even effectief was als Kumulus. AQ10, Fytosave en de twee proefmiddelen deden het niet beter dan het onbehandelde object. Kumulus liet een visueel residu achter zowel op het blad als op de vrucht.

Bron: CCBT

Meer informatie

Contact

Jenny Neukermans, PCG, jenny@pcgroenteteelt.be