Nieuws

Natuurlijke fokkerij in de Biologische Melkveehouderij

Gepubliceerd op
25 mei 2009

Biologische melkveehouderij richt zich op efficiënte melkproductie waarbij het dier is aangepast aan haar omgeving. Dit vraagt om een aangepast fokkerijprogramma tegenover meer gangbare selectie die primair gericht op maximale melkproductie. Op dinsdag 2 juni 2009 om 13.30 verdedigt Wytze Nauta zijn proefschrift getiteld Selective Breeding in Organic Dairy Production aan de Wageningen Universiteit. Dit proefschrift behandelt de mogelijkheden voor biologische fokkerij in de biologische melkveehouderij.

Bij de plantenveredeling zijn de eerste stappen gezet voor verdeling die aansluit bij de principes van biologische landbouw. Volgens onderzoeker Nauta vraagt ook de fokkerij om een eigen aanpak. In mijn proefschrift onderscheid ik meerdere opties gerangschikt naar een steeds natuurlijker aanpak:

  1. Gebruik van aangepaste gangbare fokkerij
  2. Afzonderlijke fokprogramma’s binnen een gesloten biologische keten;
  3. Fokkerij gebaseerd op natuurlijke dekking.

In de praktijk vind je veel variatie en verschillen in fokrichting tussen de melkveehouders. Duidelijke richtlijnen voor biologische veehouderij ontbreken al stelt de EU dat de dieren zich moeten kunnen aanpassen aan de locale omstandigheden en dat locale rassen de voorkeur verdienen. Maar dit sluit het gebruik van melktypische rassen uit de gangbare fokkerij niet uit. Wel worden technieken zoals embryo transplantatie binnen de biologische landbouw uitgesloten. Indirect maken biologische melkveehouders echter gebruik van de resultaten van deze kunstmatige voortplantingstechnieken omdat de gangbare fokstieren voor kunstmatige inseminatie wel hieruit voortkomen. Daarom zou de fokkerij voor biologische melkproductie meer moeten aansluiten bij natuurlijke processen.

In het proefschrift wordt geconcludeerd dat er een zogenaamde ‘systeeminnovatie’ nodig is op verschillende niveaus (bedrijf, institutioneel en maatschappelijk). Dit betekent volgens Nauta en mede-auteurs dat de biologische veehouders en wetenschappers/adviseurs gezamenlijk een leerproces moeten aangaan. Door de inzet van ‘pilots’ zoals het selecteren van de juiste koeien en stieren in het Netwerk Bio-KI en het uitwerken van de bedrijfseigen fokkerij in het Netwerk Fundamentfokkerij, kan een nieuwe praktijk voor biologische fokkerij worden ontwikkeld. Belangrijk hierbij is dat er niét wordt gezocht naar een uniforme oplossing voor de gehele sector maar dat verschillende mogelijkheden flexibel kunnen worden toegepast. De biologische landbouw streeft immers naar robuuste systemen en daarvoor is agro-biodiversiteit van groot belang.
Meer informatie:

Klik hier voor de volledige tekst van het rapport 'Fokkerij in de Biologische melkveehouderij'.