Nieuws

Onderzoek verteerbaarheid en voederwaarde van biologische energie- en eiwitrijke veevoedergrondstoffen: geen nieuws is goed nieuws

Gepubliceerd op
21 april 2008

Wageningen UR Livestock Research heeft onderzoek gedaan naar de verteerbaarheid (ileaal en faecaal) en de voederwaarde van biologisch geteelde energie- en eiwitrijke veevoedergrondstoffen bij vleesvarkens. ‘De onderzoeksresultaten bevestigen dat er nauwelijks verschillen zijn met die van de conventionele verteringscoëfficiënten uit de CVB Veevoedertabel. Geen nieuws is goed nieuws’, aldus Arnold Heuven van Reudink Biologische Voeders en Achim Tijkorte van ForFarmers.

Verteerbaarheid en voederwaarde

Van de verteerbaarheid en voederwaarde van biologisch geteelde energie- en eiwitrijke veevoedergrondstoffen bij vleesvarkens was tot nu toe nauwelijks iets bekend.
‘Voor biologische grondstoffen zijn altijd aannames gemaakt voor de verteringscoëfficiënten op basis van de conventionele verteringscoëfficiënten van gangbaar geteelde grondstoffen. Wij zijn dus blij dat dit onderzoek nu is uitgevoerd’, zegt Heuven.

Lager ruw eiwitgehalte

Uit de chemische analyses blijkt dat de verschillen tussen biologisch en gangbaar geteelde veevoedergrondstoffen klein zijn. Over het algemeen ligt het ruw eiwitgehalte relatief iets lager, maar dat was al bekend, ‘Biologische gewassen worden namelijk geteeld zonder gebruik van kunstmest. Daarom zit bijvoorbeeld in biologisch geteelde tarwe ongeveer 10% ruw eiwit en in gangbaar geteelde tarwe 11% ruw eiwit. Hiermee werd daarom al rekening gehouden in de voedersamenstellingen’, licht Heuven toe, ‘Daarnaast zorgen wij ervoor dat het ruw eiwitgehalte in biologische varkensvoeders altijd ruim voldoende is. Dit is nodig, omdat het niet is toegestaan om synthetische aminozuren aan biologische varkensvoeders toe te voegen. De essentiële aminozuren zijn noodzakelijk voor het onderhoud en de productie van het varken.’

Finetuning

De mengvoederindustrie zet verteringscoëfficiënten van de veevoedergrondstoffen in een optimalisatiesysteem, waarbij een omrekeningsfactor per nutriënt wordt gebruikt. Heuven: ‘Aan de hand van de onderzoeksresultaten hebben we de verteringscoëfficiënt per biologische grondstof kunnen finetunen, ofwel nog preciezer kunnen inregelen door middel van codes die we hiervoor gebruiken.’ De betekenis van dit onderzoek voor de praktijk is volgens Heuven: ‘Wanneer op een biologisch vleesvarkensbedrijf problemen zijn, kan een nutritioneel tekort nu in ieder geval als oorzaak worden uitgesloten.’

Klik hier voor de volledige tekst van het rapport 'Verteerbaarheid en voederwaarde van diverse biologisch geteelde energierijke veevoedergrondstoffen bij varkens' van Jongbloed en Van Diepen.

Klik hier voor de volledige tekst van het rapport 'Verteerbaarheid (ileaal en faecaal) van biologisch geteelde eiwitrijke voedergrondstoffen bij varkens' van Jongbloed, Van Diepen.